Πολυτεχνείο 1973- 2025

52 χρόνια μετά, μία ημέρα θύμησης, τιμής και στοχασμού, για την αυθόρμητη αντίδραση εκείνης της νεολαίας, που δε φοβήθηκε να υψώσει τη σημαία διεκδικώντας ελευθερία, παιδεία και μία καλύτερη κοινωνία, μία κοινωνία ισότητας.

52 χρόνια μετά, χρέος μας να μη λησμονούμε, αλλά και να αποτιμούμε συνεχώς το εάν ο κόσμος μας σήμερα έχει κατακτήσει στο βαθμό που θα έπρεπε τις τότε διεκδικήσεις.

52 χρόνια μετά, με το βλέμμα μας στραμμένο στη νεολαία του σήμερα, ακούγοντας με προσοχή τις ανησυχίες και τις αγωνίες τους, αλλά και κάνοντας ότι περνά από το χέρι μας ώστε να δημιουργηθούν οι καλύτερες συνθήκες για να πραγματωθούν τα όνειρά τους.

52 χρόνια μετά, το Πολυτεχνείο ΖΕΙ και ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΝΑ ΖΕΙ, ως επιλογή ευθύνης την οποία οφείλουμε να αναλαμβάνουμε καθημερινά!